I co? Was też urzekła Payton?

Btw. Mam nadzieję, że podobają Wam się zdjęcia. Cały czas nie mogę się dograć z nowym aparatem i kombinuję ;)

Ostatnio combo diety i nadchodzących wyborów (i szybkiej perspektywy bezrobocia) nie działa zbyt dobrze na moją wenę. Paznokcie noszę nudnie i monotematycznie. Nawet stemple pojawiają się rzadko. Jedyna odmiana to ćwieki, które zawsze się sprawdzają z kremowymi lakierami. Tym razem takie właśnie urozmaicenie pojawiło się na dość nietypowym lakierze. Zawsze chciałam w swojej kolekcji jakiś brudny róż. Ten pretenduje do tej właśnie kategorii, ale jeszcze czegoś mu brakuje. To jeszcze nie jest TO. W sumie muszę chyba przyznać, że to jedyna wada lakieru Eveline MiniMax834. Nie dość, że świetnie się nakłada to i jeszcze szybko schnie i ma bardzo dobrą trwałość. Cóż można chcieć więcej,gdy tylko malujesz paznokcie? I sumie jak to nie jest to, czego szukam to urzekło mnie jak w różnym świetle zmienia oblicze z bardziej różowego na bardziej fioletowy. I zaraz zobaczycie tę zmianę ;)

Ja nie wiem co się ze mną ostatnio podziało. Dopadła mnie jesienna melancholia i blogowaniu prawie bym zapomniała. Ale wracam. A przynajmniej się staram ;) 

Jak część z Was wie w weekend udało mi się odwiedzić Warszawę i Targi Beauty Forum. Impreza po raz kolejny zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Miejsce, gdzie roi się od kosmetyków, zabiegów i pokazów makijaży/fryzur itp to niesamowite miejsce dla każdej maniaczki. Ja po raz kolejny obeszłam tylko kilka stoisk, a i tak mam wrażenie, że siedziałam tam cały dzień. Może to z powodu powierzchni? A może dlatego, że nie wiedziałam, gdzie podziać oczy? Same wiecie jak jest, kiedy wchodzisz do sklepu, a tam nowa kolekcja limitowana. A pomyślcie, że na Targach gdzie nie spojrzysz jest nowa kolekcja, albo coś na co akurat mieliście ochotę. Dlatego też ja wybrałam się na nie z konkretną listą zakupów. I może nie trzymałam się jej restrykcyjnie, ale to zdecydowanie ułatwiło mi wybór, Żadnego zakupu nie żałuję (a muszę się ostatnio motywować :P) i już myślę czym następnym malować paznokcie, bo jednak ciężko mi się zdecydować ;) Jedyne, co mogę powiedzieć patrząc na zakupy to... nie mogę dłużej ukrywać, że jestem sroką ;)

Zobaczcie na co się zdecydowałam ;) 

Na stoisko Orly szłam mając w sercu nadzieję, że jak ostatnio będzie kosz z wyprzedażowymi lakierami. Żałuję, że nie było w nim Pure Porcelain, ale myślę, że to kwestia czasu aż wreszcie się na nią zdecyduję.

Na stoisku OPI zaskoczeniem było dla mnie, że wśród lakierów w promocyjnej cenie są te, które chciałam z kolekcji Coca Cola. Nie mogłam się przecież nie skusić. Nawet jeśli nie planowałam tam zakupów. Dodatkowo najbardziej przemyślane zakupy - moje wymarzone lakiery Zoya. Marzy mi sie jeszcze Dream, ale doszłam do wniosku, że u mnie jednak królują fiolety, więc wybór między nim, a Payton był raczej oczywisty.

Lakiery Color Club to zakup kompletnie nie planowany. Ale przyznam się szczerze, że nie mogłam się oprzeć. Te holograficzne drobinki tak się do mnie śmiechały! Po porażce z fioletowym 'neonem' Salon Perfect (o nim niedługo na blogu) nie mogłam się oprzeć temu. Zielony skusił mnie już u Tamit (chociaż jeszcze nie dojrzałam do tego, żeby pomalować nim paznokcie), a niebieski... Ten odcień mnie zachwycił!

Dodatkowo nie mogło zabraknąć produktów pielęgnacyjnych, czyli zachwalanych zmywaczy z Euro Fashion, topu CND Vinylux i mojego ulubionego OPI Avojuice o boskim zapachu mango. 

Na koniec jeszcze no wiadomo... na zakupach na targach się nie skończyło ;) Na zdjęciu nie ma jeszcze bananowej maski z Kallosa, ale w Krakowie jej nie dostałam, więc przywiozłam z Warszawy. Tak jak i płyn antybakteryjny z B&BW. W Krakowie już w Super Pharmie kupiłam sobie na promocji cudowne toppery Life, a Babuszka i lakier GR to dary losu od Madzi jako podziękowanie za zrobione na Targach zakupy. Ciekawa jestem, czy babuszka mnie nie uczuli... Oby ;)  

Wiem, że jest tego sporo, ale no bądźmy szczerzy... nałóg to nałóg i tego się już chyba nie wyleczy ;) Dlatego też już czekam na kolejną edycję Targów i już zaczynam odkładać pieniądze. WARTO.

Powiem szczerze, że cały czas zarzekałam się, że nigdy w życiu na moich paznokciach nie zagości chevron. Jednak któregoś dnia stało się niemożliwe. Nie dość, że mam ostatnio mam fazę na nudziaki to jeszcze stwierdziłam, że dawno nie stemplowałam i czas to zmienić. Dlatego też powstało combo. Jako kolor bazowy użyłam mojego nudziaka wszech czasów. Golden Rose Selective Creme Brulee to zdecydowanie kolor, który na stałe zagościł i na blogu i na moich paznokciach. Nie dość, że jest piękny, to stanowi on świetną bazę pod zdobienia. Na trzech palcach użyłam pięknie mieniących się czarnych dżetów (nie wiem czemu na zdjęciach nie widać efektu, chyba top 'zeżarł' efekt), które kupiłam na ebayu. Na dwóch dodatkowo właśnie postawiłam na chevron. A żeby być dokładniejszą to do zdobienia użyłam wzoru z pięknej płytki B. Loves plates Geometry is perfect, który powstał z pomocą lakieru Colour Alike Black Saint. Chyba tylko fakt, że na płytce był ten wzór przekonało mnie do wypróbowania go na paznokciach. Stwierdziłam, że nic nie tracę, a w sumie nawet przyznam, że efekt końcowy bardzo mnie zaskoczył. I to pozytywnie. Ba! Pierwszy raz jak ktoś przyszedł do mnie do pracy wypytywał jak ja zmalowałam taki wzór,czyli zrobiły to nie tylko, jak zawsze z resztą, koleżanki ;) Zobaczcie jak wszystko się razem prezentowało.

Doszłam wczoraj do wniosku, że skoro już się uzewnętrzniłam to pociągnę temat i co jakiś czas napiszę krótkie przemyślenia czy to związane z dietą, czy też innymi zmaganiami grubasów w życiu codziennym. Nie wiem, czy ten temat w ogóle będzie Was interesował, ale co tam ;)
Ostatnio w pracy koleżanka mi powiedziała, że podziwia mnie za to, że przy takiej figurze, jaką mam (nazywam ją klepsydrą z dodatkowymi godzinami ;)) ubieram się modnie i fajnie. I wiecie co Wam powiem (chyba każda większa dziewczyna mi przytaknie)? Ubrać się modnie i interesująco w większym rozmiarze bez nadszarpywania budżetu to nie lada wyzwanie, które potrafi pochłonąć sporo czasu!

Już dawno temu pogodziłam się z faktem, że moda jest raczej dla osób chudych. Chociaż może powinnam to inaczej ująć... Producenci ubrań zdecydowanie preferują szczupłe panie (a tym tyje tylko i wyłącznie brzuch, gdzie tam nogi i biust). Przykładowo będę śmiała stwierdzić, że nie jedna dziewczyna (nawet taka nosząca rozmiar 38) wie, że kupienie dobrze dopasowanych spodni to istny koszmar. Jak w pasie powinny być dobre to nie ma szans, żeby się przecisnąć przez nie w biodrach. A jak w biodrach pasują to w pasie odstają tak, że jeszcze jedna osoba by tam weszła. Ogólnie uważam, że polski rynek raczej nie jest dopasowany dla krągłych kobiet. Tak, tak narzekam, ale uwierzcie mi. Nosząc duży rozmiar spotykam ubrania, które powinny być dobre. Zostałam jednak obdarzona proporcjonalną sylwetką (i okropnymi nogami) i mało co na mnie dobrze leży. Większość bluzek albo mi zniekształca biust, albo wygląda jak worek pokutny (na dodatek prawie na pewno będzie brązowy lub bordowy),  w 90% koszul w ogóle się nie zapnę, a kiedy decyduję się na dekolt w pracy przeżywam katusze pt. co powie szefowa. Dodatkowym problemem są spódnice... Nie pojmuję faktu dlaczego, dlaczego uparcie w moim rozmiarze spotykam spódnice o długości, w której nawet po domu bym nie chodziła. Ja wiem, że nie każda dziewczyna ma tak okropne nogi jak ja, ale kurcze.. miniówki to lekka przesada!
Bez bicia przyznaję się, że maniakalnie wręcz przeglądam Pinterest w poszukiwaniu inspiracji. Z zazdrością też oglądam te cudowne ubrania, które pokazują dziewczyny z zagranicy. Zawsze jak się naoglądam tych boskich ołówkowych spódnic, tych rurek (w które w życiu się nie wcisnę) zastanawiam się czy kiedykolwiek się w coś takiego zmieszczę i gdzie ja takie cuda znajdę?

Cóż nigdy nie nosiłam rozmiaru mniejszego niż 44 (nawet jako nastolatka), dlatego też z doświadczenia wiem, że największą kopalnią ubraniowych skarbów są second handy. Znajduję tam świetne ubrania w dobrej cenie. Dzięki Bogu można tam często spotkać ubrania z angielskich sieciówek, takich jak np. Debenhams. Taką perełką (która niedługo już mi spadnie z tyłka) są jasno zielone spodnie, które noszę praktycznie na okrągło. To jedne z nielicznych jeansów, które dobrze na mnie leżą! Mała czarna za 20 zł to chyba zakup stulecia, bo każdemu się podoba, a taki klasyk jest potrzebny każdej kobiecie. Tak samo jak żakiet, który zobaczycie na jednym z poniższych zdjęć. Prosty, szary, ponadczasowy. Nosiłam go przez połowę studiów, teraz też będzie mi go ciężko schować/wyrzucić, ale bądźmy szczerzy... W mojej szafie szykują się zmiany!

Te w sumie już nastąpiły, bo oficjalnie mówię, że jestem rozmiar mniejsza, ale to dopiero początek. Marzę, że kiedyś będę mogła wejść do Zary, czy Reserved i znaleźć coś w co wejdę. Ale ku temu jeszcze długa droga. Na razie cieszę się z małych sukcesów. Konieczności zwężania spodni, czy faktu, że ostatnio weszłam w koszulę, którą ostatni raz nosiłam w liceum. Może kiedyś nawet powiem, że jestem ładna, a moje krągłości są sexy? Bo pomimo, że wiem, że postawiłam sobie cel, któremu mój organizm nie podoła, ale nie można sie poddawać, prawda?

Macie takie lakiery, że żal Wam się ich pozbyć, ale równocześnie nie macie na niego pomysłu? Ja tak właśnie mam z lakierem Rimmel Salon PRO - Punk Rock. Jego nietypowość bardzo mi się podobała, ale kiedy miałam go na paznokciach czegoś mi brakowało. Dlatego, kiedy przeglądając bloga Pauliny, zobaczyłam to zdobienie stwierdziłam, że mogłabym spróbować ;) Dlatego też jak to czasem bywa w niedzielne popołudnia chwyciłam za farbki i zmalowałam kwiatki. W sumie w założeniu to miały być kwiaty bardziej tropikalne, ale przyglądając się im dłużej i dłużej kojarzyły mi się one co raz bardziej z makami, albo jakimiś innymi, ludowymi kwiatkami. Z resztą... co ja się będę głowić! Oceńcie sami! 

I jak Wam się podoba to zdobienie? Jakie według Was kwiatki zmalowałam?

Jak się Wam podoba taka kwiatowa wariacja w moim wydaniu? Mi się zawsze podobały takie kwiaty w stylu vintage i nawet myślałam, że fajnie by wyglądały jeszcze z dodatkiem białych paseczków, ale jakoś nie zaryzykowałam, bo zaraz po pierwszej myśli przyszła druga, że będzie tego trochę za dużo.

Jestem gruba, byłam gruba i gruba zawsze pozostanę. Nigdy tego nie zaprzeczę, a jeśli ktoś powiedziałby mi, że jest inaczej dosłownie wyśmieję go w twarz. Wyśmiałabym też każdego, kto jeszcze miesiąc temu powiedziałby mi, że można schudnąć wpieprzając bułki. A teraz? Jestem lżejsza o 4 kilo, a to oznacza 1/5 mojego pierwotnego celu, czy jak ktoś woli mojego minimum. Wydaje się niemożliwe, prawda? A jednak! Pod pewnym przymusem (no dobra, bądźmy szczerzy, że mi się nie chciało, zwłaszcza słysząc o bułach w ilościach hurtowych) trafiłam do bardzo rzeczowej pani doktor, która nie walnęła mi diety pt. 100 kcal (na takiej byłam i był to kompletny niewypał, bo organizm nie wyrabiał), a dała mi dietę, która wydawała mi się wręcz szokująca. 2600 kcal to przecież tak dużo! No, ale stwierdziłam, że jak już mam wydawać na lekarza kupę kasy to trzeba wziąć się za to porządnie.

Waga weszła w ruch i 5 razy dziennie jem porcję 100 g węglowodanów (buła) + 60 g białka, a w ramach obiadu ta porcja zwiększa się do 300 g ziemniaków/75 g ryżu, makaronu lub kaszy i 150 g białka. Mi to do dzisiaj wydaje się być dużo. Ostatnio nawet z przekąski zrezygnowałam (tak, jest jeszcze przekąska). Ale wiecie co? Widzę efekty. I co z tego, że cierpię widząc Wasze wszystkie fotki na Instagramie różnych pyszności? I co z tego, że w pracy wszyscy codziennie jędza jakieś pyszności, a ja siedzę nad swoją bułką? Wkręcam się. Chce mi się ćwiczyć, pilnuję się, szukam suplementów wspomagających dietę. No wariuję. 

Ale wiecie co? Zaczęłam mieć nadzieję. Że ludzie przestaną patrzeć na mnie jak na dziwaka. Że te wiszące spodnie się opłacają, bo potem będzie tylko lepiej. Bo jeśli przetrwam tęsknotę za czekoladą, jedzeniem indyjskim i schabowymi to może w ogóle będzie lepiej? I wiem, że może Was to mało interesować. Ale musiałam to napisać. Żeby mi trochę ulżyło, żeby liczyć na jakieś wsparcie. Wiecie... na chwilę obecną każda motywacja się przyda ;) Także trzymajcie kciuki! Do mojego minimum zostało jeszcze 16 kg!

Hej! Wybaczcie moją ostatnią nieobecność, ale ostatni tydzień był zwariowany. Jak tak dalej pójdzie zostanę blogerką weekendową, bo w tygodniu ostatnio ciężko o chwilę spokoju i koncentracji, a jak już się jakaś znajdzie to bujam w obłokach jak... sama nie wiem czemu to piszę... zakochana osoba.

Dziś chciałabym Wam pokazać delikatne stemplowanie, które pojawiło się u mnie w któryś z dni, kiedy miałam mało czasu na malowanie (teraz jest  go nawet mniej, bo już nawet nie stempluję). Użyłam dwóch lakierów, które bardzo lubię, czyli Golden Rose Rich Color 42 jako bazy i nr 16 do odbicia wzoru z TEJ płytki z Born Pretty Store. 

I jak Wam się podoba takie zdobienie? Chyba zgodzicie się ze mną, że jest urocze ;)